Shenisupra.ge -ს მიმტანის პროფესიაზე ამჯერად ვაჟა იმერლიშვილი ესაუბრება:
– თქვენს თავზე და მიმტანის პროფესიაზე გვესაუბრეთ..
– მე უკვე ამ სფეროში ვარ ორ წელზე მეტია, ბევრ ობიექტზე მიმუშავია. ამჟმად ერთ-ერთ რესტორანში ვმუშაობ თექვსმეტი საათი და ანაზღაურება მაქვს დღეში 40 ლარი და პლუს 2%.
– მაინტერესებს, რა გარემოებებმა აგარჩევინათ ეს სფერო?
– ამ სფეროში მოღვაწეობა მეგობრის წყალობით დავიწყე, რომელიც თავადაც მიმტანი იყო, თუმცა საზღვარგარეთ მოუწია წასვლა და მისი ადგილი მე დამითმო… სიმართლე გითხრათ, მეც ძალიან მინდოდა ამ საქმეში ბედის ცდა და, საბედნიეროდ, გაამართლა კიდეც, ძალიან კარგად მახსენდება იქ მუშაობის პერიოდი…
– თანამშრომლებზეც რომ გვესაუბროთ, რამდენად ლოიალურები იყვნენ თავდაპირველად მენეჯერები?
– სიმართლე გითხრათ, ყველა ძალიან ლოიალური და საყვარელი იყო, ყველასთან კარგი ურთიერთობა მქონდა. სწორედ მათ თანადგომამ და ჩემმა შრომისმოყვარეობამ გამოიწვია ის, რომ დამაწინაურეს და მალევე გადავედი სუპერ ვაიზერად, თუმცა, სამწუხაროდ, ცოტა ხანში ეს ობიექტი დაიხურა…
– სამსახურთან შეგუება რამდენად რთული პროცესი იყო?
–რეალურად, საერთოდ არ გამჭირვებია, სამ დღეში ავითვისე ყველაფერი…
– როგორც ვამჩნევ, ძალიან მოგწონთ თქვენი საქმე, ასეა?
– დიახ, სწორედ ასეა, თუმცა ვფიქრობ, უფრო მეტი ხელშეწყობა უნდა ჰქონდეთ თანამშრომლებს მენეჯმენტისგან, მით უმეტეს, მიმტანებს…
– რეალობაზეც რომ გვესაუბროთ, ყველასთვის ცნობილია, რომ ეს საქმე სირთულეებთანაა დაკავშირებული…
– მიმტანად მუშაობა ახლანდელ რეალობაში მართლაც ძალიან რთულია, რეალურად, სამზარეულოში საკვების მომზადების გარდა, ყველაფერი ჩვენ გვევალება, მათ შორის, ობიექტის მთლიანად დალაგებაც…
– მომხმარებლების დამოკიდებულებაზეც რომ გვესაუბროთ, როგორი განწყობა აქვთ თქვენ მიმართ და რაიმე დასამახსოვრებელი ფაქტი თუ გახსენდებათ ამ თემასთან დაკავშირებით?
– ძირითადად კარგი დამოკიდებულება აქვთ, ჩვენი ხშირი სტუმრები ხშირად მცნობნენ კიდეც და სითბოსა და სიყვარულს გამოხატავდნენ ხოლმე, თუმცა, სამწუხაროდ, ყველა ასეთი არ არის. ერთხელ, როცა ღამის სმენაში მარტო ვმუშაობდი, დამხმარე არ მყავდა და თან ამ ყველაფერს ისიც ემატებოდა, რომ ობიექტზე ძალიან ბევრი მომხმარებელი იყო, მოხდა ისე, რომ ერთ-ერთ მაგიდას ლუდი დროულად ვერ მივაწოდე, რამაც სტუმარი გააღიზიანა და თბილისის ქუჩები სირბილით შემომატარა…
– საინტერესოა, რას ურჩევდით დამსაქმებლებს, რომლებსაც, ცხადია, რომ უდიდესი როლი აკისრიათ მიმტანების სამსახურეობრივ ყოფაში?
– გეთანხმებით, დამსაქმებელს ნამდვილად დიდი როლი აკისრია ამ შემთხვევაში. ჩემი აზრით, დამსაქმებელი ყველანაირად უნდა ცდილობდეს, რომ თავის “სტაფს” შეუქმნას კარგი სამუშაო გარემო, რაც ძალიან მნიშვნელოვანია ყველა პროფესიის ადამიანისთვის…
– დაბოლოს, მაინტერესებს რას ურჩევდით ახალგაზრდებს, რომლებიც ახლა გადიან იმ გზას, რასაც მიმტანად მუშაობის დაწყება ჰქვია?
– პირველ რიგში, ვფიქრობ, რომ აუცილებლად მოტივირებულები, მონდომებულები და გაბედულები უნდა იყვნენ და ყველაფერი გამოუვათ აუცილებლად.
ავტორი: მაგდა ალანია
