gamarjoba მე ვარ სატესტო სტატია სადაც ვილინკები
იოგურტის ტორტი – ჰაეროვანი და ფაფუკი ბისკვიტით
ბისკვიტის მომზადებას ტორტის შემთხვევაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს. გსურს მიიღო გემრიელი ტორტი? – იმუშავე ბისკვიტის ხარისხზე! ყველას ცხობის თავისებური მეთოდი აქვს პირადი გამოცდილებით გამყარებული. ჩვენ გთავაზობთ, ბისკვიტს დაამატო ერთი ინგრედიენტი – ცოტაოდენი იოგურტი გემოვნური დანამატების გარეშე. შედეგი აუცილებლად მოგეწონება!
ინგრედიენტები
- სამი ცალი კვერცხი
- 80 გ ფქვილი
- 60 გ იოგურტი
- 90 გ შაქარი
- 30 მლ ზეთი
- ათი მლ ლიმონის წვენი
მომზადება
- კვერცხის ცილა და გული განაცალკევე. ცილითა და შაქრით ათქვიფე მდგრადი ბეზე.
2. შემდეგ ცილის მასას დაამატე თითო კვერცხის გული. თან თქვიფე.
3. გაცრილი ფქვილი თანდათანობით დაამატე კვერცხის მასას და აურიე ნიჩბით ფრთხილად.
4. შემდეგ ჩაამატე იოგურტი, ზეთი და ლიმონის წვენი. შეურიე ასევე ფრთხილად.
5. საცხობ ფორმაში ჩააფინე პერგამენტი და ცომი გადაიტანე მასში. ცოტა შეანჯღრიე და შედგი 150 გრადუსზე გაცხელებულ ღუმელში ერთი საათით. ჩამქრალ ღუმელში ბისკვიტი დატოვე კიდევ 10-15 წუთით.
ეს იოგურტის ბისკვიტი გაჭერი ორად და მორთე სურვილისამებრ: როგორც ტორტი – კრემით, ან სხვა ნებისმიერი შიგთავსით – ნამცხვარივით.
სწრაფი და გემრიელი ტორტი მზად არის!
სცადეთ მომზადება და გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში. ეს რეცეპტი კი შესთავაზეთ სხვებსაც!
აირჩიეთ რომელიმე ვარიანტი და მოამზადეთ ტრადიციული ინდაურის საცივი.
3.7K
ინდაურს გემრიელი და საკმაოდ რბილი ხორცი აქვს. აღსანიშნავია, რომ თუ ქათმებში გემოთი მამალს დედალი სჯობს, ინდაურებში პირიქით, მამალ ინდაურს ბევრი უპირატესობა აქვს დედალთან შედარებით. მამალი ინდაურის ხორცი უფრო რბილი და მსუქანია, ზომითაც და წონითაც იგი უფრო დიდია და ხორციც ბევრად უფრო გემრიელი აქვს. საქართველოში ინდაური უფრო საცივად არის მიღებული. სხვა ქვეყნებში კი მრავალი სახის კერძს ამზადებენ მისგან. უფრო მიღებულია შემწვარი ან მოხარშული საწებლით ან სატენით.
ინდაურის საცივი (პირველი ვარიანტი ) იმერულად
მასალად საჭიროა:
ინდაური 1 ცალი
ხახვი 400 გ.
ხმელი ქინძი 1 ს/კ.
ხმელი უცხო სუნელი 1 ს/კ.
ნიორი 1 თავი
წიწაკა, მარილი, დარიჩინი, ძმარი გემოვნებით
ზაფრანა 1 ს/კ.
კვერცხი 2 ცალი
ნიგოზი 400-500 გ.
მომზადება:
კარგად გარეცხილი მსუქანი ინდაური ჩავდოთ დიდი ზომის ქვაბში, დავასხათ ცივი წყალი იმდენი, რომ ინდაურს ფარავდეს. დაახლოებით 40 წუთის ხარშვის შემდეგ ამოვიღოთ ნახარშიდან, მოვაყაროთ მარილი გარედან და შიგნიდან. ჯერ კიდვ ცხელი ინდაური წამოვაგოთ შამფურზე და შევწვათ. შეწვა გრძელდება კანის შეწითლებამდე.
შემწვარი ინდაური გადავიტანოთ ლანგარზე. მის ნახარშს მოვხადოთ ცხიმი და მასში მოვშუშოთ 400 გრამი ძალიან წვრილად დაჭრილი ხახვი. მოშუშულ ხახვს დავასხათ ნახარში და დავდგათ ცეცხლზე და ვადუღოთ 10-15 წუთი. ნიგოზი გავატაროთ ორჯერ ხორცსაკეპ მანქანაში, დავამატოთ სანელებლები და შევურიოთ ბულიონში. ვადუღოთ 20 წუთი. გადმოვდგათ, შევაციოთ და შევურიოთ კარგად გათქვეფილი 2 ცალი კვერცხის გული და თან განუწყვეტლად ვურიოთ, რომ კვერცხი არ აიჭრას. შემწვარი ინდაური დავჭრათ საშუალო ზომის ნაჭრებად, ჩავაწყოთ საცივისთვის განკუთვნილ ჭურჭელში და დავასხათ საცივის საწებელი, რომელიც ჯერ კიდევ თბილი იქნება.
ინდაურის საცივი
(მეორე ვარიანტი)აჭარულად
მასალად საჭიროა:
ინდაური
ხახვი – 400 გრამი
ნიგოზი – 4 ჩაის ჭიქა
კვერცხი – 3 ცალი
ნიორი, წიწაკა, ხმელი სუნელი, მარილი – გემოვნებით
მომზადება:
გასუფთავებული, გარეცხილი ინდაური მოვათავსოთ ქვაბში და მთლიანად მოვხარშოთ. ნახარშს მოვხადოთ ცხიმი და ამ ცხიმში მოვშუშოთ წვრილად დაჭრილი ხახვი. ცალკე დავნაყოთ ნიგოზი, ჩავალესოთ კვერცხის გული (ვლესოთ კარგა ხანს). შემდეგ ამაშივე ავურიოთ კარგად დანაყილი ხმელი სუნელი, ნიორი, წიწაკა და გავხსნათ ინდაურის ნახარშში. მოხარშულ ინდაურს მოვაყაროთ მარილი, გავაცივოთ, დავჭრათ და მოვასხათ გამზადებული, გაციებული წვენი.
ინდაურის საცივი
(მესამე ვარიანტი) გურულად
მასალად დაგჭირდებათ:
1 ინდაური,
½ ჩაის ჭიქა ძმარი,
200 გრ. ნიგოზი,
2-3 თავი ხახვი,
1 კბილი ნიორი,
1 ძირი ქინძი,
½ ჩაის კოვზი დარიჩინი,
3-4 მარცვალი მიხაკი,
წიწაკა და მარილი – გემოვნებით.
მომზადება:
გასუფთავებულ და გარეცხილ ინდაურს მოაყარეთ მარილი და შეწვით ღუმელში. ინდაურის თავ–ფეხი და კუჭ–ღვიძლი ცალკე ქვაბში ჩააწყეთ, დაასხით წყალი და მოხარშეთ.
ამ წვენიდან აიღეთ 3 ჩაის ჭიქა, აურიეთ შიგ ნახევარი ჩაის ჭიქა ძმარი, აადუღეთ, მერე მიუმატეთ დანაყილი ნიგოზი, დაკეპილი ხახვი, დანაყილი ქინძი, ნიორი, დარიჩინი, წიწაკა, მიხაკი, ერთად კარგად აურიეთ და აადუღეთ.
შემწვარი ინდაური დაჭერით ნაჭრებად, ჩააწყეთ ჭურჭელში, დაასხით ზედ მომზადებული ცხელი წვენი, დაახურეთ სახურავი, გააცივეთ და ისე მიიტანეთ მაგიდაზე.
ზაფხულის ცხელ დღეებში ხილით მომზადებული დესერტებით გაგრილება ნამდვილად სასიამოვნოა, მითუმეტეს თუ მარტივად და სწრაფად მზადდება. უბრალოდ მოიმარაგეთ მარწყვი. აი რეცეპტი
მარწყვით ნებისმიერი დესერტი ძალიან გემრიელი გამოდის. მისგან მომზადებული შარლოტკა კლასიკურზე გაცილებით უკეთესია – სასიამოვნო მომჟაო გემოთი და არომატით. ამასთან ერთად, ნამცხვარი მზადდება საკმაოდ სწრაფად. სულ რაღაც 15 წუთში მას შეუძლია დატოვოს ღუმელი. ნამდვილი საზაფხულო ვარიანტია.
ინგრედიენტები
- 200 გ ფქვილი
- 3 ცალი კვერცხი
- 150 გ არაჟანი
- ნახევარი კგ ვაშლი
- 40 გ სახამებელი
- 140 გ შაქარი
- 30 მლ ზეთი
- ორი ჩ. კ. გამაფხვიერებელი
- ვანილი გემოვნებით
მომზადება
- მარწყვი კარგად გარეცხე და დაწურე. თითოეული ნაყოფი გაჭერი ორად ან ოთხად.
- ღრმა თასში ათქვიფე კვერცხი შაქართან ერთად გათეთრებამდე. ის მოცულობაში ორჯერ უნდა გაიზარდოს. ამას დასჭირდება 5 წუთი. შემდეგ დაამატე არაჟანი, ზეთი და ვანილი.
- ფქვილი და გამაფხვიერებელი შეურიე ერთმანეთს. ჩაამატე კვერცხის მასას და მოზილე თხევადი ცომი.
- საცხობ ფორმას წაუსვი ცხიმი და ჩაასხი მასში ცომის ნახევარი. ზემოდან მოათავსე მარწყვის ნახევარი ერთ ფენად.
- დაასხი დარჩენილი ცომი. დაალაგე ზემოდან მარწყვი და შედგი 170 გრადუსზე გაცხელებულ ღუმელში 45 წუთით.
იდეალური დესერტი ჩაის ან ყავის დასალევად მზად არის! ასევე ძალიან უხდება ვანილის ნაყინის ბურთულები. მეტი საზეიმო ელფერისთვის შეგიძლია მოაყარო შოკოლადის ან ქოქოსის ფანტელები.
გემრიელად მიირთვით და გაუზიარეთ რეცეპტი მეგობრებს!
დაღესტანში ახლობლები მოვინახულე და გავიგე რატომ ინახება მათი ნიორი გაზაფხულამდე. ცოტამ თუ იცის ამ უძველესი მეთოდის შესახებ.
44.7K
როგორ შეინახოთ ნიორი ზამთარში: ჭკვიანი ხრიკი დაღესტნიდან
ნიორი სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი პროდუქტია ნებისმიერ სამზარეულოში. და მიუხედავად იმისა, რომ ორი ან სამი კბილი საკმარისია კერძისთვის, მას აქვს სწრაფი გაპარვის თვისება. ამიტომ, ის ხშირად ინახება სამომავლო გამოყენებისთვის. ამის გაკეთების მრავალი გზა არსებობს და ჩვენ რამდენიმე მათგანზე მოგიყვებით. განსაკუთრებული ყურადღება მინდა მივაქციო, თუ როგორ შევინახოთ ნიორი ზამთარში. ცოტამ თუ იცის ამ უძველესი მეთოდის შესახებ.
ნივრის თავების შენახვა სასურველია იმ სეზონზე, როცა ამ პროდუქტის ფასები შედარებით იაფია. ყველაზე მომგებიანია ყიდვა ივლისიდან შემოდგომის შუა რიცხვებამდე. ფრთხილად შეარჩიეთ მთლიანი თავები, სასურველია საშუალო ზომის, რადგან ისინი უკეთ ინახება და უფრო დახვეწილი გემო აქვთ. როცა ამას აკეთებთ, რჩება მხოლოდ მომზადების მეთოდის არჩევა.
როგორ შევინახოთ ნიორი
თუ უბრალოდ დატოვებთ ნივრის ტომარას ბნელ და გრილ ადგილას, დიდია შანსია, რომ ის ძალიან მალე დაიწყებს გაღვივებას. გახსოვდეთ, რომ ის მაცივარშიც კი ხარობს. ამის თავიდან ასაცილებლად, ჩვენმა ბებიამ და ბაბუამ რამდენიმე სასარგებლო ხრიკი მოიგონეს.
ქილა მარილით
მარილი შესანიშნავი კონსერვანტი და ბუნებრივი ანტიბაქტერიული საშუალებაა. მცირე რაოდენობის ნივრის შესანახად (ვთქვათ, 10-15 თავი), აიღეთ დიდი შუშის ქილა. პროდუქტი მოათავსეს მასში, მოაყარეს მარილი, შემდეგ მოათავსეთ ბნელ ადგილას.
გარდა ამისა, მარილი შესანიშნავად შთანთქავს ტენიანობას, ასე, რომ ნიორი არ დანესტიანდება და არ გაღვივდება. შენახვის ამ მეთოდისთვის ზოგჯერ მარილის ნაცვლად გამოიყენება სუფთა მდინარის ქვიშა. ასევე, მარილის ნაცვლად იღებენ ნაცარს, ფქვილს და ხახვის ქერქს.
ნიორი ზეთში
ვარგისია ძალიან მცირე რაოდენობით მოსავლისთვის. ნიორს ასუფთავებენ და მცენარეულ ზეთს ასხამენ. ამრიგად, თქვენ ორ კურდღელს ერთად დაიჭერთ: შეინახავთ ნიორს და მიიღებთ ცხარე ზეთს. კარგად უხდება ზღვის პროდუქტებს და სალათებს.
ხოლო თუ ნიორს დაბალ ცეცხლზე ზეთში მოხარშავთ, სენდვიჩებზე გაფენილ გემრიელ ნიორს მიიღებთ. მოხარშეთ ნიორი ზეთში დაახლოებით ერთი საათის განმავლობაში დაბალ ცეცხლზე.
ნიორი პარაფინში
ნივრის კარგად გარეცხილი და გამხმარი თავები ივლება პარაფინში. ამისათვის დნება რამდენიმე პარაფინის სანთელი წყლის აბაზანაზე. შემდეგ მონაცვლეობით დაასველეთ თავები, კუდი მოაჭერით. აპკი დაიცავს ნიორს ბაქტერიებისგან და ხელს უშლის გამოშრობას.
ნივრის გალა
კაცობრიობისთვის ცნობილი ერთ-ერთი პირველი მეთოდი! საკმარისია მხოლოდ ნივრის ფოჩების დაწვნა და მშრალ და გრილ ადგილას ჩამოკიდება. მაგალითად, სხვენში ან სარდაფში. ასე ნიორი არ დალპება, მაგრამ შესაძლოა ზამთარში ოდნავ გახმეს.
ნივრის შენახვა დაღესტნის სტილში
ყველაზე მოსახერხებელი და პრაქტიკული გზა ყველა ჩამოთვლილიდან. თქვენ არ გჭირდებათ მარილი, ზეთი ან პარაფინი და არც ქსოვა.
აიღეთ ხმელი ნიორი ყუნწით. თქვენ არ გჭირდებათ თავის გაწმენდა! ქერქი საჭიროა ნიორში ტენის შესანარჩუნებლად. აიღეთ გაზის სანთებელა და ცეცხლი წაუკიდეთ ფესვებს. აუცილებელია დაწვა ისე, რომ ადგილი, სადაც ისინი არიან, გაშავდეს. თუ სანთებელა არ არის, გამოიყენეთ სანთელი. ზედა ყუნწიც ასევე უკეთესია დაწვათ.
ამის წყალობით, თქვენი ნიორი ნამდვილად არ გაღვივდება, თუნდაც შემთხვევით თბილ ადგილას მოხვდეს. შეინახეთ იგი კარადაში, სხვენში ან აივანზე.
ზამთარში ახალი ნიორი არა მხოლოდ სუნელია, არამედ ღირებული წამალიც. ასე რომ, არ გამოტოვოთ შესაძლებლობა შეიძინოთ მეტი! ამისთვის ნებისმიერი ზემოაღნიშნული მეთოდი გამოდგება, მაგრამ ეს უკანასკნელი ჩვენთვის ყველაზე ეფექტური გვეჩვენება. Რას ფიქრობ?
სიახლე, რომელზეც უარს ვერ ვამბობ. საკუთარი ხელით მომზადებული ირისი 3 ინგრედიენტით.
16.5K
არაჟნის და შაქრის ირისები
იმდებად მარტივია და სწრაფად მოსამზადებელი, რომ ხშირად შეგიძლიათ ახლობლების და საკუთარი თავის განებივრება. თუ ბავშვებთან ერთად მოამზადებთ, ორივე ლოყაზე კოცნასაც დაიმსახურებთ. გაამზადეთ საღამოს და საუზმეზე ისიამოვნეთ გემრიელი კანფეტებით.
ინგრედიენტები
არაჟანი 350 გრ
შაქარი 500 გრ
კარაქი 60 გ
ნიგოზი გემოვნებით
მომზადება
შაქარი და არაჟანი ავურიოთ თასში, დავდგათ ცეცხლზე და წამოვადუღოთ. ამის შემდეგ, დავუკლოც ცეცხლს მინიმუმამდე და მოვხარშოთ კიდევ 30 წუთი, დროდადრო ავურიოთ. ნარევი უნდა გასქელდეს და ფერი შეიცვალოს.
დავამატოთ კარაქი და მოხალული დაჭრილი ნიგოზი.
პერგამენტის ქაღალდი გაშალეთ ფორმაზე და დაასხით მასა, დაელოდეთ სანამ კარგად გაცივდება და შემდეგ 2 საათით შედგით მაცივარში.
ცივი დესერტი შეგიძლიათ დაჭრათ კუბიკებად.
საკუთარი ხელით დამზადებული ტკბილეულისთვის, უმჯობესია აირჩიოთ არაჟანი 20% ცხიმის შემცველობით. მაგრამ თხილეულზე შეგიძლიათ ჩაატაროთ ექსპერიმენტი. სცადეთ სხვადასხვა სახის თხილი, ხმელი ხილი, ან თუნდაც მარმალადის ნაჭრები. დესერტი არავის დატოვებს გულგრილს!
ერთხელ ეს რეცეპტი ჩემმა მომავალმა დედამთილმა მომცა. აი რატომ უნდა მოამზადოთ ეს სალათი თქვენი საყვარელი მამაკაცისთვის.
18.6K
რატომ უნდა მოამზადოთ ეს სალათი თქვენი საყვარელი მამაკაცისთვის
ამ სალათით ყველას გულს დაიპყრობთ. სტუმრები აღფრთოვანებულები გკითხავენ რეცეპტს. ძალიან ნაზი და მსუბუქია, გირჩევთ მოამზადოთ და ახლობლებსაც გაუზიაროთ.
გულის სალათი
ინგრედიენტები
1 საშუალო ხახვი
150 გრ ყველი
650 გრ ქათმის გული
4 მაგრად მოხარშული ქათმის კვერცხი
5 ცალი სურნელოვანი პილპილის მარცვალი
შავი პილპილი გემოვნებით(დაფქვილი)
15 მლ 9% ძმარი
20 გრ შაქარი
3 ცალი დაფნის ფოთოლი
შავი პილპილი და მარილი გემოვნებით
მაიონეზი გემოვნებით
ახალი ოხრახუში
მომზადება
გაასუფთავეთ და კარგად გარეცხეთ ქათმის გულები, გაჭერით შუაზე და ამოაჭერით ზედმეტი ყველაფერი. 30 წუთის განმავლობაში მოხარშეთ დაფნის ფოთლებით, შავი და სურნელოვან პილპილთან ერთად.
ხახვი დავჭრათ წვრილ მეოთხედ რგოლებად და ჩავყაროთ ღრმა ჭურჭელში. ხახვს დაუმატეთ ძმარი, შაქარი და 100 მლ ცივი წყალი. აურიეთ და გააჩერეთ ოთახის ტემპერატურაზე მარინადისთვის 15-20 წუთის განმავლობაში.
მოხარშული კვერცხი და ქათმის გულები დავჭრათ ზოლებად, და ყველი გავხეხოთ უხეშ სახეხზე.
შეურიეთ კვერცხი, ყველი, გული, ხახვი სითხის გარეშე, დაჭრილი ოხრახუში და მაიონეზი. და ასევე არ უნდა დაგვავიწყდეს პილპილი და მარილი გემოვნებით. ეს ყველაფერი, შეგიძლიათ მიიტანოთ სუფრასთან!
“გულის” სალათი შესანიშნავი საშუალებაა თქვენი მამაკაცის დასაპყრობად ან ორიგინალური რეცეპტით თავის მოსაწონებლად. დარწმუნებული ვართ, სასიამოვნოდ გაგაოცებთ ამ არაჩვეულებრივი კერძის ცხარე გემოთი. წინასწარ გისურვებთ წარმატებებს!
რაჭული ლორი და მისი მომზადების მეთოდი
რაჭული ლორი ძირძველი ტრადიციებისა და გამოცდილების შეზავებით შექმნილი უმაღლესი ხარისხის თანამედროვე გასტრონომიული მემკვიდრეობაა, რომლის შექმნაში სამყაროს ოთხივე სტიქია – ჰაერი, ცეცხლი, მიწა და წყალი მონაწილეობს.
როგორ მზადდება რაჭული ლორი?
ლორის დამზადების ტრადიციას წინ რამდენიმე წინაპირობა უძღვის. უმთავრესი რაჭული კლიმატია. ამ კლიმატს თავისი მცენარეული საფარი და სრულიად განსაკუთრებული წყალი ახლავს. ღორი ბუნებრივ გარემოში იზრდება და მისი კვების მთავარი რაციონი ტყის ნატურალური პროდუქტია, რომლითაც მდიდარია აქაური ტყეები – კაკალი, ვაშლი, პანტა, რკო. მართული კვების რეჟიმი, ცხიმისა და ხორცის სწორად განაწილებას უწყობს ხელს.
ღორის დაკვლა მთელი რიტუალია რაჭაში – სპეციალური „ღორის დანა“, გობი და „ხოროშა“, ანუ მარცვლოვანი ქვამარილი, წინასწარ მზადდება. ღორს, როგორც ადგილობრივები იტყვიან, გრძელ ნაჭრებად, ფელიკებად ჭრიან, ამარილებენ და ორი კვირის განმავლობაში ინახავენ, რომ მარილი კარგად გაუჯდეს. შემდეგ შესაბოლად კიდებენ. შესაბოლი შეშა მხოლოდ კეთილშობილი უნდა იყოს: წიფელა, რცხილა, კოპიტი – ასე იბოლება ე.წ. „შავ ქუხნაში“ რაჭული ლორი. ამ პროცესს რაჭაში დღემდე „დავიჩინებას“ ეძახიან.
რაჭული ლორი ზამთარში მზადდება, ნოემბრის ბოლოს-დეკემბერში, დღე მხრჩოლავი ცეცხლი უნთია, ღამე მას აქრობენ და ლორს ყინვაში ტოვებენ. რაც მეტია ყინვა, მით უკეთესი – სიცივისა და სითბოს მონაცვლეობა პროდუქტის გემოს განაპირობებს. სწორი ტექნოლოგიით გამოყვანილი ლორი დიდხანს ინახება. მისი ენერგეტიკული მაჩვენებელი მაღალია.
რაჭული ლორი ქართული გასტრონომიული კულტურის მნიშვნელოვან საკვებში შედის. ის, ჩურჩხელასთან, ნიგოზთან, დამბალხაჭოსთან და თაფლთან ერთად, ტრადიციულად, მეომრებს აბგაში ჰქონდათ.
რაჭული ლორი ზომიერად მარილიანი და მოწითალო ფერის უნდა იყოს, სასიამოვნო სუნის და რბილი გემოსი და თანაბრად გადანაწილებული ცხიმისა და მჭლე ხორცის ფენებით. სწორედ ეს აძლევს საოცარ გემოებს იმ კერძებს, რომლებიც რაჭული ლორით ან მისი ქონით მზადდება და მათგან მიღებული შთაბეჭდილებები ისევ და ისევ გაბრუნებს უკან, საქართველოში.
დაიჭირეთ სამი მარტივი ხრიკი განსაკუთრებული სოკოს გემოსთვის.
1.2K
ყურებს ვერ ვუჯერებდი: კოლეგამ მასწავლა, როგორ მოვამზადო იდეალური სოკოს წვნიანი
ერთხელ, საყვარელი კერძების განხილვისას, კოლეგამ მიამბო, როგორ ამზადებს სრულყოფილ სამარხვო სოკოს სუპს. და, სიმართლე გითხრათ, წარმოდგენაც არ მქონდა, რომ ჩვეულებრივი შამპინიონის წვნიანი შეიძლებოდა ასეთი არომატული და გემრიელი ყოფილიყო. და რაც მთავარია, ის არა მხოლოდ სწრაფად იხარშება, არამედ აბსოლუტურად ხელმისაწვდომი ინგრედიენტებისგან შედგება.
კონცენტრირებული სოკოს არომატი არის ის, რაც მე განსაკუთრებით მიყვარს ამ პირველში. ეს წვნიანი შეიძლება იყოს სამარხვო: რეცეპტს არ სჭირდება არც ხორცის ბულიონი და არც არაჟანი. მაგრამ, თუ ეს თქვენთვის არ არის მნიშვნელოვანი, მაშინ, ბუნებრივია, შეგიძლიათ მოხარშოთ ძროხის ან ქათმის ნახარშით. შედეგი არის ძალიან ნოყიერი და მდიდარი კერძი ჯადოსნური გემოთი.
სამარხვო სოკოს სუპი: მომზადების სამი ხრიკი
პირველი ხრიკი არის ის, რომ ეს არის მსუბუქად შემწვარი სოკო, რომელიც გვაძლევს ნათელ, მდიდარ არომატს. რთული იქნება ამ საკითხში ჰარმონიის მიღწევა ჩვეულებრივი მოხარშული სოკოთი. მეორე: მოათავსეთ სოკო კარგად გახურებულ ტაფაში ზეთის გარეშე. ტაფა უფრო დიდი უნდა იყოს, რომ სოკო იყოს შემწვარი და არა “ორთქლზე მოხარშული”. მოხარშეთ ისინი საშუალოზე მაღალ ცეცხლზე, თავდახურული. რაც შეეხებალაფშას? ეს კიდევ ერთი დახვეწილობაა. სწორი კონსისტენციისთვის ცალკე მოვხარშოთ და დავამატოთ უკვე მომზადებულ წვნიანს.
ინგრედიენტები
შამპინიონები 200 გ
ხმელი სოკო 30 გრ
სტაფილო 1 ც
ხახვი 1 ც
ნიახურის ფესვი გემოვნებით
ოხრახუშის ფესვი 2 ც
კარტოფილი 3 ც
მზესუმზირის ზეთი 50 მლ
მარილი 1 ჩ/კ
ლაფშა 80 გრ
მომზადება
დასაწყისისთვის, გახეხეთ ან თხლად დაჭერით სტაფილო, ოხრახუშის ფესვი და ნიახურის ფესვის პატარა ნაჭერი. თუ გსურთ, სტაფილო შეიძლება გამოტოვოთ.
ხახვი დავჭრათ კუბიკებად. თუ წვნიანი სამარხვოა, შეწვით ყველაფერი მცენარეულ ზეთში. თუ არა, შეიძლება შეიწვას ცოტაოდენი კარაქით. გამხმარ სოკოს დაასხით ცივი წყალი და გააჩერეთ 20-30 წუთი. შემდეგ გადაწურეთ წყალი, მაგრამ არ გადააქციოთ: სუპისთვის დაგვჭირდება. შემდეგ დავამატოთ წყალი და მოვხარშოთ.
შეწვით ახალი სოკო (შამპინიონი ან გარეული სოკო) დაახლოებით 3-4 წუთის განმავლობაში. არ არის საჭირო სოკოსთვის მარილის მოყრა (ზედმეტი წვენის თავიდან ასაცილებლად).
გასუფთავებული კარტოფილი დავჭრათ კუბებად ან ზოლებად. შეწვით მცირე რაოდენობით მცენარეულ ზეთში: სახურავის გარეშე ნახევრად მზადყოფნამდე. კარტოფილი ოდნავ უნდა დაიბრაწოს.
დაამატეთ კარტოფილი წყალში, სადაც მშრალი სოკოა მოხარშული და ყველაფერი ადუღეთ, სანამ თითქმის არ იქნება მზად. დაამატეთ მოშუშული ბოსტნეული და სოკო. თუ სასურველია, შეგიძლიათ დაჭერით თქვენი საყვარელი მწვანილი.
მარილი დაამატეთ და მოხარშული მაკარონი, სანელებლები გემოვნებით. სურვილისამებრ შეგიძლიათ არაჟანი მოასხათ მზადყოფნამდე 2 წუთით ადრე.
მომზადების ეს უძველესი მეთოდი ბევრს იძლევა: სოკოს მდიდარ არომატს, გემოს და ლამაზ გარეგნობას. საერთო ჯამში, ნამდვილად ღირს ცდა. ჩვეულებრივ, ამ პირველ კერძს მივირთმევ შემწვარ ხრაშუნა ნივრიან პურებთან ერთად.
ნაყინი სტრაჩატელას ისტორია 1961 წლიდან დღემდე
იტალიის კულტურისა და ისტორიის ნაწილი – ნაყინი სტრაჩატელას ისტორია 1961 წლიდან – დღემდე
სტრაჩატელა (იტალ. Stracciatella) ნაყინის სახეობაა, რომელსაც შოკოლადის თხელი „ძაფები“, ან პატარა ნატეხები აქვს. ამ ცნობილი ნაყინის ისტორია იტალიაში, ქალაქ ბერგამოში, 1961 წელს დაიწყო. სტრაჩატელა ენრიკო პანატონის, ცნობილი ჟელატერიის – “ლა მარიანას” მფლობელმა და შემქმნელმა გამოიგონა. ის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი გემოა, იტალიური ნაყინებიდან.
ინსპირაცია
ჟელატერია – La Marianna-ს მფლობელმა, ენრიკო პანატონიმ, ამ ნაყინის შექმნის შთაგონება ტრადიციული იტალიური სუპიდან “stracciatella”-დან მიიღო. სუპის სახელწოდება მომდინარეობს სიტყვიდან “stracciare”, რაც ნიშნავს “რღვევას” ან “დაშლას”. წვნიანის მნიშვნელოვანი ინგრედიენტია კვერცხი, რომელიც ცხელ ბულიონში ჩაგდებისას „ირღვევა“ და ქმნის თხელ ძაფებს. ამ იდეის გამოყენებით, ენრიკო პანატონიმ გადაწყვიტა შეექმნა მსგავსი ტექსტურის ნაყინი, რათა ახალი შეთავაზება გაეკეთებინა თავისი რესტორნის მომხმარებლებისთვის, რომლებიც მუდამ ითხოვდნენ სტრაჩატელას წვნიანს.
ენრიკო გატაცებული იყო კულინარიით და ცხობით, მრავალი ექსპერიმენტის შედეგად, მან შექმნა თეთრი ნაყინი ნაღებისგან, რომელიც შავი შოკოლადის ნატეხებით გააფორმა. პროცესში დაუმატა გამდნარი შავი შოკოლადიც, რომელიც მომენტალურად გამყარდა და დაიფხვნა. დამდნარი შოკოლადი, რომელიც მომენტალურად მყარდება, მოგვაგონებს კვერცხს, რომელიც ცხელ ბულიონში ჩაგდებისას უცბად მყარდება და მსგავს ფორმებს იძენს.
მომზადების პროცესი
სტრაჩატელას დამზადების პროცესში, თხევად, ცხელ შოკოლადს ნელ-ნელა ასხამენ ცივ ვანილის ნაყინში. ცხელი შოკოლადი მყისიერად მკვრივდება ცივ ნაყინთან შეხებისას და ქმნის შოკოლადის თხელ, ხრაშუნა ნაჭრებს, რომლებიც თანაბრად ნაწილდება მთელ მასაში.
ამ პროცესის შედეგად წარმოიქმნება შოკოლადის ფანტელები. მიუხედავად იმისა, რომ სტრაჩატელას ნაყინი ტრადიციულად შეიცავს რძეზე დამზადებულ ნაყინს და რძის შოკოლადს, თანამედროვე ვარიაციები ასევე შეიძლება გაკეთდეს ვანილითა და მუქი შოკოლადით. ნაყინის საწარმოები, განსაკუთრებით ჩრდილოეთ ამერიკაში, ხშირად იყენებენ გახეხილ ან დაჭრილ შოკოლადის ჩიფსებს შოკოლადის ძაფების ნაცვლად.
პოპულარობა
სტრაჩატელას ნაყინი სწრაფად გახდა პოპულარული, ჯერ ბერგამოში, შემდეგ კი მთელ იტალიაში. ვანილის ნაყინისა და ხრაშუნა შოკოლადის ნაჭრების უნიკალურმა ტექსტურისა და არომატის კომბინაციამ, ნაყინის მრავალი მოყვარულის გული მოიგო. დღეს, სტრაჩატელას მთელ მსოფლიოში იცნობენ და უყვართ. ის ხშირად გვხვდება ჟელატერიების და კაფეების მენიუშიც.
საქართველოში, სტრაჩატელას ერთ-ერთი მწარმოებელი ნაყინის კომპანია „პალომა“ გახლავთ. მისი ნაყინების ასორტიმენტში, სტრაჩატელა გამორჩეულ ადგილს იკავებს. მიუხედავად იმისა რომ სტრაჩატელას იტალიური ფესვები აქვს, პალომას ეს განსხვავებული გემოს რეცეპტურა ადგილზე შემუშავდა და საგემოვნო პარამეტრებით გამორჩეულია. ნაღების კარაქსა და შესქელებულ რძეზე დამზადებული ნაყინი ნამდვილ სიამოვნებას მოგანიჭებთ ზაფხულის ცხელ დღეებში.
ამრიგად, სტრაჩატელა არ არის მხოლოდ ნაყინი, არამედ იტალიური ისტორიისა და კულტურის ნაწილია, რომელიც აგრძელებს სხვადასხვა ქვეყნებში სიცოცხლეს და ხალხის აღფრთოვანებას თავისი უნიკალური ტექსტურითა და გემოთი.